สองสามวันที่ผ่านมา ได้ิิอ่านข่าวเด็กนักเรียนม.ปลาย ยิงตัวตาย เนื่องจากความเครียดด้านการเรียน ทั้งๆที่เด็กคนนี้เรียนค่อนข้างดี เกรดเฉลี่ยสามกว่าๆด้วยซ้ำ คงเป็นคำถามที่คิดไม่ตกสำหรับพ่อเเม่เด็ก ว่าทำไมเด็กถึงคิดสั้นเพียงเพราะทำคะเเนนสอบได้ไม่ดี

ในความคิดของผม มนุษย์เราเกิดมาทุกคน ย่อมต้องทำผิดพลาดกันทั้งนั้น เเละทำผิดนับไม่ถ้วนด้วย ไอ้คำที่ว่าเคยทำผิดอย่างน้อยก็สักครั้งน่ะ ไม่จริงหรอกครับ คนเคยทำผิดครั้งเดียวไม่มีหรอกมีเเต่คนเคยทำผิดนับไม่ถ้วนทั้งนั้น

ปัญหาอยู่ที่ว่า คนเราจะรู้ถึงข้อผิดพลาด ของตัวเองได้อย่างไร

คนเราจะรู้ถึงข้อเเก้ไขของปัญหานั้นได้อย่างไร

คนเราจะยอมรับความจริงได้อยางไร 

คนเราจะก้าวข้ามผ่านกำเเพงความคิดนี้ได้อย่างไร 

ชีวิต ไม่ได้เหมือนเล่นเกม ที่เวลาพลาด ก็โหลดเล่นใหม่ เพื่อทำสกอร์ให้เพอร์เฟคต์ 

ถ้าเอ็งจะยิงหัวตัวเอง เเล้วบอกว่าชาตินี้ผมพลาดไป ขอโหลดไปเล่นใหม่ชาติหน้า..

มีหมื่นชีวิตก็ไม่พอ......

เพราะเกมชีวิตจริงๆพลาดเเล้วมันโหลดย้อนกลับไม่ได้

ดังนั้น เมื่อรู้ตัวว่าพลาดเเล้ว สิ่งเเรกที่้ต้องทำ  คือยอมรับสภาพ 

ถัดมา คือ หาวิธีเเก้ไข

จากนั้น ผลจะออกมาเป็นอย่างไรก็  จงยอมรับมัน อย่างเข้มเเข็ง