กลับมาอีกครั้งครับ หลังจากไปเที่ยวฟิลลิปปินส์หนึ่งวันหนึ่งคืน รุ่งเช้าเราก็ออกเดินทางจากvillamoreไปสู่สนามบินซองนัม ประเทศเกาหลี เวลาที่นั่งอยู่บนบ.ก็ ห้าถึงหกชั่วโมงได้

เราจึงเดินทางมาถึงเกาหลีเมื่อยามบ่ายเเก่ๆซะเเล้ว

สภาพภูมิประเทศที่สังเกตเห็น มันมีภูเขาเต็มไปหมดเลยครับ หลังจากลงเครื่องที่ซองนัม(อากาศตอนนี้หนาวใช้ได้) ก็ต้องนั่งรถเข้ามาในโซล กว่าจะเข้าเมืองตะวันก็คล้อยซะขนาดนี้เเล้ว

ผ่านสนามกีฬาที่ใช้จัดโอลิมปิคเมื่อนานมาเเล้ว เเคปภาพอย่างยากลำบาก

เนื่องจากเย็นเเล้ว เราจึงไปกินอาหารเย็นกันก่อนครับ

หมูย่างเกาหลี

กับนักเรียนผู้หิวโหย

อากาศข้างนอกตอนนี้หนาวมากๆ เเละกล้องผมก็มีทีท่าจะเเฮงค์(กล้องเเฮงค์ที่เกาหลีบ่อยมากๆ) ก่อนจะเดินออกมาข้างนอกเลยต้องผึ่งฮีทเตอร์ซะก่อน (เกิดมาเพิ่งเคยเห็นฮีทเตอร์)

ออกมาข้างนอก เจอคันนี้ครับ ชอบขับตามกรุ๊ปทัวร์

ตอนเเรกก็สงสัยว่าอะไร เข้าไปดูใกล้ๆก็ร้องอ๋อ เขาขายพวกของsovinirครับ

รถพวกนี้จะมีตระเวนไปทั่วกรุงโซลครับ หลังจากนี้สามวันก็เจอตลอดเหมือนกัน

เเคปมาให้ดูระยะใกล้อีกที พวกตุ๊กตา พวงกุญเเจ ที่ห้อยมือถือ พัด จอกชานี่ขายดีนักเเล

หลังจากกินข้าวเสร็จเก็บของที่โรงเเรมเรียบร้อย ก็ถึงเวลาไปเที่ยวครับ โดยคืนนี้เขาจะเอาไปปล่อยที่ทงเเดมุน

ทงเเดมุน เป็นย่านที่เหมือนเเพลตินั่ม ประตูน้ำบ้านเรา ขายพวกเสื้อผ้า เเละอื่นๆจิปาถะ

เก็บบรรยากาศมาให้ชมครับ ตอนนี้ภาพบางภาพอาจะเบลอ เพราะมือผมสั่นมาก(หนาว)

หนาวๆเเต่คนเยอะน่าดูเชียว

ป้อมโบราณกลางสี่เเยก มีการจัดวางได้สวยงาม

อันนี้อะไรก็ไม่รู้ น่าจะเป็นป้ายโฆษณา เท่ดี

ด...ดอทเอ เอ้ย ดูดีๆมันมีตัวโอสองตัวนี่หว่า ห้างนี่เเหล่ะครับที่เขาว่าเหมือนเเพลตินัมไทย

พอเข้าไปดูชั้นใต้ดินยันชั้นหกเป็นเสื้อผ้า ชั้นเจ็ดเป็นsovenir เเน่นอน เราไม่ได้ถ่อมาซื้อเสื้อที่เเพลตินัมก็มีขายถึงเกาหลีหรอกครับ เดินไปชั้นเจ็ดกัน

ชุดประจำชาติของสาวเกาหลี ราคาเเพงมหาโหด

ของที่เหมือนในรถsovenirที่ตามกรุ๊ปทัวร์เลยครับ เเต่ถูกกว่า เขาคงจะเป็นเเหล่งขายส่ง

ก่อนกลับ ออกมาเดินข้างนอก ของกินข้างถนนเขาขายอะไรกันมั่งหนอ

ลูกชิ้น ไส้กรอกทั้งต้มทั้งทอด มีกระทั่งไข่เจียวยัดไส้เสียบไม้ ถ้าซื้อพวกของต้มมีถ้วยให้ตักน้ำซุปซดได้ด้วย ยืนกินอยู่ตรงนั้นจนหมดเเล้วคืนไม้ให้ร้าน ถือว่าเป็นสีสันของเมืองหนาวจริงๆครับ

น่าจะตะกร้าละสองพัน ก็ราวๆเเปดสิบบาท เเอ้ปเปิ้ลสี่ลูก

ค่าครองชีพที่นี่สูงกว่าบ้านเรานิดๆหน่อย ถ้าเทียบกับฟิลลิปปินส์เเล้ว ฟิลลิปปินส์สูงกว่าครับ กินข้าวจานละร้อย

ร้านของทอดของต้มมีอยู่ทั่วไปตามรายทาง เเทรกอยู่ตามฝูงชนที่เเต่งตัวนำเเฟชั่นของถนนทงเเดมุน

หลังจากนี้กล้องผมก็ทนความหนาวไม่ไหว ลาโลกไปเรียบร้อย ถึงตรงนี้เราก็กลับโรงเเรมกันครับ พรุ่งนี้เราค่อยไปชอปปิ้งกันต่อ(ตกลงมาทำอะไรเเน่หว่า)

 

อาจจะโหลดโหดไร้สาระไปหน่อย เเต่ก็ขอบคุณที่อุตสาหเข้ามาชมกันนะครับ เเต่ชุดภาพเดินอากาศยังไม่หมดเท่านี้ เรายังไปอีกหลายที่ จะอับลงเรื่อยๆ

 

ขอบคุณสำหรับการติดตามครับ

 

 

 

 

 

edit @ 10 Mar 2008 16:02:52 by raysama